neden hayal kırıklığına uğradınız acaba? Bakımsız mı?

hayal kırıklığımı sadece bakımsızlıkla açıklamam güç.
öncelikle Kültepe merakım ve ilgim Hitit merakından sonra başladı. Ardından Tahsin Özgüç' ün Kültepe kitabıyla katmerlendi. Konuyla ilgili bulabildiğim her kaynağı okudum. Anadolu medeniyetler müzesindeki Kültepe ve Asur eserlerinin tamamını saatlerce inceledim. Notlar aldım. Karşılaştırdım.
Kendimi hazır hissettiğimde ise pazar sabahı saat 7.00 de yola çıkıp öğle saatlerinde kültepeye vardım. Bölgenin önemi o kadar aklıma yer etmişti ki en azından Hattuşa seviyesinde ziyarteçiye hizmet bekliyordum. Pekala ne buldum? 2 tane tabela. Birinde Karum diğerinde (sanırım) Kültepe yazıyordu. Ortada kertenkeleden başka canlı yoktu. Açık bir kapıdan içeri girdim. Uzaktan tarlalar gözüküyor. Bir de üzerinde mavi ok bulunan paslı tabela. o oklara doğru yürüyünce kazı çukurları, Karum yapılarının temelleri gözükmeye başladı. ben elime kitaptaki planları fotoğrafları açıp eşleştirmeye çalışırken bir işçi yaklaştı yanıma. Görevli olduğunu söyleyerek giriş ücretini tahsil etti. Sonra öğle tatili olduğu için etrafta kimsecikler olmadığını açıkladı. Sonra yanıma takılarak gezmeye başladık. Ben okuduklarımı orada görmeyi hayal ederken hiç bir şey göremedim. Zira çukurlar içindekileri uzaktan görmek -incelemek mümkün değil. Doğrudur özellikle kerpiçlere ve yarı yıkık taşlara insanlar sokularak zarar vermeleri doğru olmaz ama en azından güvenli koridorlarla karum sokaklarında dolaştırılabilir, insanlara 4000 yıl önce ayak basılmış taşlarda dolaşma zevki verilebilirdi. Hatta evler ki bir kısmı çok önemli 3-5 satırda hangi ev kimin. içinde ne bulundu anlatılabilirdi. hiç biri yoktu.
Daha da enteresanı yanımda dolaşan görevli fotoğraf çekmenin de yasak olduğunu söyledi... inanılmaz bir şey... Aklım ve mantığım almadı. ama bu konuyu tartışacak kişi de o değildi. Dolayısıyla riayet ettim.
sağ olsun şimdi adını da bildiğim arkadaş kazılarda çok uzun süre çalışmış ve kendince bayağı bilgiye sahipti ve bana ( şu ağacın altında çok tablet çıktı.... gelecek sene de burası kazılacakmış .. vs. ) tarzı bilgiler verdi. ama hepsi bu. zira bu arkadaş arkeolog- tarihçi vs değil. Sadece duyduklarını anlatıyordu.
benim gezim uzadıkça (1 saat civarı) görevli huzursuzlanmaya başladı. zira çalışmaya dönmesi gerekiyordu.
o sırada bir ( sanırım) alman çift de geldi. Diğer bir görevli ( sanırım o da kazı işçilerindendi) 10 dakika kadar karuma baktılar. yanımdaki görevli beni Kaniş (sarayları tapınakları ..) göstermesi için kısaca başından ve karumdan sepetledi. ( bu arada kazının devam ettiği bölgeye 50 metreden fazla yaklaştırmadı. yasakmışş.)
Tepeyi gezdiren arkadaş ise daha ilginçti. bana neden tripod taşıdığımı sordu. ben de fotoğraf çekeceğimi söyleyince tripodla fotoğraf çekmenin yassak olduğunu söyledi. Gene bir gerildim. Ama o devam etti."zaten karumda çekmediysen yukarda çekecek bir şey yok. Taş toprak" dedi. ben gene kitapta gördüğüm planlar, fotoğraflardan aldığım güçle çoook şeyler görme umudunda olduğumu söyledim.
ama maalesef gene o haklı çıktı. zira saray binalarına da yaklaştırılmıyor ziyaretçiler. zaten yerden 3-4 metre kadar yüksek olduğu için çevre duvarlarından başka bir şey görmek mümkün değil. ne eski sarayın izlerini, ne yeni saraydaki taş işçiliğini, ne ahşap kat izlerini, ne yangında taşlaşmış kerpiçleri, ne kitapta bahsedilen kapı eşiklerini vs vs.
daha acıklı olan kazılıp ortaya çıkmış kerpiçler yağmur-kar köstebek vs etkisiyle erimiş gitmiş. elimdeki kitaptaki heybetli görüntüleren eser kalmamış. yanımdaki görevli" 3 sene sonra bunları da göremeyeceksin " diyor.
almanlarla birlikte hızlı hızlı dolaşırlarken ben tapınak binalarını, yamaçtaki sarayı, ahşap kaplı sokağı görmeye çalışıyorum. Nafile. Hepsi toprak ve ot altında kalmış. gözümün önünde MÖ 1900 yıllarının sarayları değil sıradan bir ot- taş yığını var.
Saraylara girememek beni daha sinir ediyor. saolsun görevli hızlı hızlı bizi kapı dışarı ediyor... Dönerken" burada bişey yok. eski bişey görmek istiyorsan kayseri içinde bilmemne külliyesi var. 1200 lerde yapılmış. ona git " diyor. kibarca teşekkür ediyorum.
Kültepe ziyaretimi kayseride mantı yiyerek tamamladım.
Haftada gelen 3-5 ( ilgili-bilgili) ziyaretçiye tavır buysa ben bir daha ören yeri ziyaret etmeyeceğim.
Kimse de bana “öyle mısır- iran-çin dolaşacağına kendi ülkeni gez “ demesin. Gerçekten insanı hasta ediyor.

• Sevgili blueday, aç kalırsın arkeoloji okuma derken kısmen doğruyu söylemişler... Arkeoloji ile karın doyurulmaz... Zengin mesleğidir... Ama her insan şansını kendi yaratırmış... Bugünü önceden bilemezdin... Keşke rüzgarın götürdüğü yere gitseydin...

bir arkeoloji ogrencisi olarak soyluyorum ac kalıcazzz=)
ama hytım boyunca bi işi bu kadar zewkle yapıcagımı dusunmezdim..
farklı bi yasam tarzı..

Aramıza hoşgeldin mezardesen!